یا ربِّ عزیزی

   گفتم: تو بزرگی ونزدیکیت ونزدیکیت برا ی منِ کوچک، خیلی دورِ،تا اون موقع چیکا رکنم؟                                      

قُلتَ: واتَّبع مَا یوحی*اِلیکَ وَاصبرحتی*یَحکُمَ اللهُ- کارهایی که بهت گفتم انجام بده وصبر کن تا خدا خودش حکم کنه.(یونس 109)

گفتم: خیلی خونسردی، توخدایی وصبور، من بنده ات هستم وظرف صبرم کوچیکه....

 

                                یه اشاره کنی تمومه.

قُلتَ: وَعسی*أ ن تُحبُّوا شَیئاً وَهوشَرٌّ لکُم- شاید چیزی که تو دوست داری به صلاحت نباشه.(بقره 216)

                   گفتم: انا عبدک الضعیف الذلیل... اصلاً چه طور دلت میاد؟

 

 

قُلتَ إ نَّ الله َ بالنا س ِ لَرء وفٌ رحیم ٌ: گفتی خدا نسبت به همه مردم مهربونه.بقره 143